ANNESİNİN BONİBONU'NA HOŞGELDİNİZ...
Gebe olduğumu öğrendiğimde 5 haftalık olmuştu bile benim küçük fasülyem...
İnanamamıştım çünkü hiç bir şey hissetmiyordum içimde ki varlığına dair....
Ama işte ordaymış ve benim mutluluğumun yanına aynı anda eklenen tek duygu kaybetme korkusuydu... Anneliğe adımımı inanılmaz mutlulukla birlikte kaybetme duygumla beraber attım...
Şu anda 20 haftalık oldu, Allah'a şükür çok da sıkıntılı olmayan bir 20 hafta geçirdim. Bel ağrımın akşamları artan yoğunluğu dışında mide bulantım baş dönmem olmadı, fakat ilk zamanlar oldukça fazla kanamam oldu, sonradan öğrendik ki bir polip neden olmuş bu kanamalara ve şükürler olsun ki bebeğimle alakalı değilmiş...
Gebeliğimin bitmesine daha çok zamanımın olmasına rağmen şimdiden doğumun kendisini düşünerek neyi nasıl istediğimi düşlüyorum. Umarım kolay olur...
Çalışan bir anne olacağım için ve iznim sadece doğumdan sonra 2-3 ay olacağı için stres dolu günlerin beni bekleyeceğini tahmin ediyorum çünkü bebeğimize bir bakıcı bulmamız gerekecek, dünyalar güzeli kızımı hiç tanımadığım insanların ellerine bırakıp işe başlamak zorunda kalacağım... Bu şimdiden sıkıntı yaşamama neden oluyor...
Bir de hamileliğimle birlikte daha rahat daha huzurlu olmam gereken zamanlarda çok gereksiz şeyleri kafama taktığımı farkettim eskisinden de çok... Acaba herkese mi böyle oluyor yoksa bende mi oldu bu gereksiz huzursuzluklar...
Bu blog sadece içimi dökmeme yardımcı olmayacak umarım aynı şeyleri yaşamış insanların da tecrübeleriyle farklı bakış açıları kazanacağım...
Bir o kadar güzel ve bir o kadar zorlu günlerden geçerken aynı şeyleri yaşamış insanlardan fikir almak beni çok mutlu edecek...
Şimdilik görüşmek üzere...
Gebe olduğumu öğrendiğimde 5 haftalık olmuştu bile benim küçük fasülyem...